Anne benim babam yok mu nerde kaldı gelmedi
Gözlerimden akan yaşı el uzatıp silmedi
Ben büyüdüm beni görüp muradına ermedi
Hep esirler döndü anne benim babam dönmedi
Hep yetimler güldü ama benim yüzüm gülmedi
Ağlama sen nazlı yavrum ben edeyim figanı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sayin Hocam bu degerli-kiymetler bicilmez eserinizden dolayi kutlar en derin saygilarimi sunarim sizlere...yüreginizden öpüldünüz...
Güzel şiiriniz için kutlarım...
Mustafa Kemal Bal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta