Gök yarıldı sanki o gece, bulutlar kan rengine büründü,
Toprak utandı ağırlığından, bir aslan düştü yere,
Öyle bir sessizlik çöktü ki, kuşlar bile uçmayı unuttu;
Arş-ı Âlâ’da melekler bile, saf tuttu sana şehidim,
Ananın duası düştü önce, o soğumuş pak alnına,
Feryadı fırtına oldu ağıtların, sığmadı koca dünya yanına.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta