Ne büyük acıdır bu, akla mantığa sığmaz,
Ikibinli yıllarda donarak ölmek olmaz.
Acılı analardan bir daha Mehmet doğmaz,
Vur patlasın kanallar, şehidime yer vermez.
Tunceli'nin dağları alır Mehmetim vermez....
-
Biz bu vatan uğruna canımız verir iken,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta