Seher Yeli Şiiri - Sadık Kocabaş

SEHER YELİ

Seher vakti seni gördüm uzaktan,
Bir ateş düştü de yandım ocaktan,
Gözlerin bakınca erir bu gönlüm,
Ömrüme kazındı adın o vakit.

Ne bir söz söyledin ne dönüp baktın
Duruşun masumdu içimi yaktın
Aniden karşıma nereden çıktın
Yıllarca yürüdüm uzun rüyada.

Köyümden ayrıldım gurbet yolunda,
Hayalin dururdu gözüm önünde,
Nice güzelleri gördüm geçirdim,
Seni arar oldum her bir yüzünde.

Dostlarla oturup sohbet ederdim,
İçimde derdimi gizli güderdim,
Sorarlardı neden dalgınsın diye,
Adını dilime getiremezdim.

Yıllar su misali akıp giderken,
Ömür harman oldu günler biterken,
Bir haber gelir mi diye bekledim,
Yolları gözledim güneş batarken.

Bir gün kapıma sen çıkıp geldin,
Yılların özlemi önüme serdin
Kurbanmı ararsın beni kendine
Fırtına kopardın deli gönlümde.

Titredi ellerim çay uzatırken,
Gözlerin gözüme değip geçerken,
Diyemedim sana bunca sevdayı,
Yüreğim içime aktı susarken.

Gittin ardından da tozlar savruldu,
Bahçemdeki güller boynun eğildi,
O gün anladım ki bazı sevdalar,
Gönülde bir sırmış öylece kaldı.

Dost bildiklerimin çoğu dağıldı,
Kimi yol değiştirdi kimi yoruldu,
Ben ise adını kor gibi saklayıp,
Her gece hasretle sana sarıldım.

Şimdi saçlarıma karlar yağmıştır,
Ömrümün defteri sona varmıştır,
Kalemsiz Şair’in tek serveti de,
Bir eski sevdanın hatırasıdır.