Topugunda toprak tütüp tozacak elbette baska ne sandin…
Dertli bir cigligi yüklenmis gönül heybelerinde sacin dökün gazele
Ucu derinlere dalmis hancer sizisi gibi efkara selam söyleyip
Her kivrildigi büküste yokusa dogru sürüklenip giden yolculuga ertesiz
Kervankirandan gece söndü diye sirtindaki yorgunu rüzgara söyleyip
Yeri saati bilinmeze göctüyse güz, estiyse dolanip geldigine bahar
Ask irmaginda yagmurlasan sagnakla masuk
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta