Pera’dan Tünel’e sırtımda taşıdığım
Kırık bir aynayla arkama yaslandığım
Kendime sarıldığım ve kendime ağladığım
Dörtyüz günün dördünde saat dörde dört varken;
Zennure apartmanının önünde kırık bir mermiyle sigarımın başını okşadım.
Sırtımı duvara değil kendime dayadım.
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta