Bir Temmuz sıcağında, otuz kurşunla yazıldı en başta o şanlı destan,
Ömer’di adı; Niğde’nin bağrından koptu, bir nur gibi doğdu o zifiri karanlıktan.
Komutanın emri namustur dedi, bir an bile tereddüt etmedi yürüdüğü yoldan,
Alnından öptü şehadeti, vazgeçti o gece hem nazlı canından hem de yardan.
O ilk kurşun ki, bir milletin kaderini çevirdi en baştan, o uykulu zamandan,
Şimdi her bir taşta, her bir toprakta Ömer’in izi var, o mübarek kandan.
Vatan sağ olsun nidası yankılanır hala, semalarda yükselen o büyük sesten,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta