Hayvanlarla çöpler karışmış Eminönü’nde,
Balıklar oltalarına takılmış insanların,
Terleyen atletler, yapışmış omuza,
Sorular içinde yuvarlanıp dururken,
Cevaplar bizden kaçıyordu uzaklara,
Arada sırada kıyıya çarpan su,
Allah’ın asi kullarına meydan okuyordu.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta