Islığında sevincim kara trenin
Bu gelişler bu gidişler nereye
Sorulmaz duygusu nedir gidenin
Bu doğumlar bu ölümler Sen diye
Ruha kabzalaşmış bir beden diye.
Kara tren iskeleye yanaşmış
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta