Şefaat kıl bizlere, mahşer günü gelince,
Can bu yorgun bedenden, sessizce çekilince.
Aşkın bir ateş oldu, yaktı beni derinden,
Can kurban olsun Sana, geçtim kendi serimden.
Ayrılık mukaddermiş, kaderin çizgileri,
Gönül vuslatı diler, siler tüm eskileri.
Bu yol ki kederlerden, çilelerden süzüldü,
Sana varan yolların, düğümleri çözüldü.
Ömür dediğin bir dem, bir ağır bedel öder,
Son nefes dudaklarda, birer birer biterken fer.
Azrail gelip kapıya, hükmünü bildirmeden,
Can feda olsun Sana, bu beden can vermeden.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 13:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!