Sefa Adıgüzel Şiirleri - Şair Sefa Adıgüzel

Yanmadan duran sobanın soğukluğu
Okunmadan duran kitapların yalnızlığı
Suçsuz yere yatan bir adamın umudu
Vardı ruhunu bekleyen bedenimde

Çok şükür Allah var
Yoksa... İnsan umutlarını yitirir

“Thank Allah He exists,
Otherwise... people would lose all their hope.”

Yollardaki kasisler insani bir an olsun uyandirıyor
Niçin yolda olduğunu hatırlatıyordu
Oysa insan saadete alıştı mı
Kaynağını unutuyordu

Ağaçlar secde eder sonbaharda
Ruhunu bekler ilkbaharda
Diriliş nasıl olur acaba
Bakan anlar her anda

Ah gafletim

Ölüm uyanmakta
Aydınlık batmakta
Ruhun dirilişi
Kim bilir hangi kitapta

Bendeki bu ışıltı
Sizin aydınlığınızın yansımasıdır
İçimdeki boşluksa
Hep karanlıktır

04.04.23

Duvardaki saatin tıkırtısı durmuş
Kalbimdeki ritmin son bulmuş
Bahçemdeki güller solmuş
Ben uyurken

03.07.23

Yeni bir gün
Bir yandan Bach
Bir yanda bekleyen işler
Ve akşam

Ardından yeni bir gün daha

Gençlerin hayallerinden vazgeçtiği
Yaşlıların hayallerini yaşamaya başladığı bir coğrafyaydı burası

Gençtim ya
Ben de hayallerimden vazgeçtim
Son arabamla

Sokak lambası gibi
Gece gündüz hep aydınlık
Lakin her daim
Yalnız