Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Başım düştüğünde dara
Ne mal gerek nede para
Şifa bulur her bir yara
Bana bir tek dostum yeter

Düştüğümde el verdi hep

Bitirdinya gönlümün gurbetlere göçünü,
Ara sıra olsada ellerimiz buluşşun,
Sözlerle anlatamam sana aşkın gücünü,
Bırakalım bu gece gözlerimiz konuşsun

İki kırmızı mumla süsleyip masamızı,

İçimden gelmiyor gözümü yummak
Ayrılık karanlık dipsiz bir kuyu
Aşığın ekmeği vuslatı ummak
Uyuya bilirsen gözlerim uyu

Saatler sabahın beşini vurur

Senden gelen her mektubu
Bir aşk ile okuyorum
Beklemeden cevap yazdım
Gözlerinden öpüyorum

Senle doldu içim dışım

Bu gönül kapımı çalmıyormusun
Yüreğimde isyan özüm ağlıyor
İnadın tuttu mu kalmıyormusun
Dilimde sitemler sözüm ağlıyor

Gidersen ardından çökerim inan

Böyle bir sevdanın böyle bir aşkın,
Yanardım uğrunda közüm çıksın ki,
Olmasın isterdim bir zerre kuşkun,
Seni çok sevmiştim gözüm çıksın ki.

Hasretle yaşamak en büyük çile,

Böyle bir sevdanın böyle bir aşkın,
Yanardım uğrunda közüm çıksın ki,
Olmasın isterdim bir zerre kuşkun,
Seni çok sevmiştim gözüm çıksın ki.

Hasretle yaşamak en büyük çile,

Geldikçe geliyor dertler üstüme
Pazara çıkardım kimse almadı
Benim de yaşamak hakkım değil mi?
Artık dayanacak gücüm kalmadı

Ağlamaktan yorgun düştü gözlerim

Bitirdim kederle hüzünlerimi,
Varlığın gönlüme neşe saçıyor.
Hep sende kullandım izinlerimi,
Gülünce yüzünde güller açıyor.

Bütün engelleri aşarım senle,

Mektuplarla avunmayı bıraktım,
Hasretine inan doydum bilesin.
Artık seni savunmayı bıraktım,
Ey vefasız gönül koydum bilesin.

Seviyorsam elbette ki özlerim,