Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hasretinle zehir kattın aşıma
Kızılca kıyamet koptu gönlümde
Dönüp de bakmadın yalvarışıma
Kızılca kıyamet koptu gönlümde

Böylesi ilk defa geldi başıma
Beni aşka saldı kızıl saçların
Baharlar çok erken geldi kışıma
Beni benden aldı kızıl saçların

Gittin boynumuzu bükük bıraktın
Dinmedi dinmiyor içimde sızım
Yıktın hanemizi çökük bıraktın
Bize bunu nasıl yaptın be kızım

Sen gözbebeğimdin taçtın başımda

Artık güvenecek kimse kalmadı,
Sensiz yolumuzu kestiler baba.
Ne boş doldu nede dolu almadı,
Sanki kolumuzu kestiler baba.

Özlemin büyüyor bu bağrımızda,

KEYFİM YERİNDE

Huzurluyum mutluyum
Kendimden umutluyum
Birine aşk doluyum
Artık keyfim yerinde

Olacağı oldurmuyor.
Pİşkin pişkin gülüyorsun.
Burnundan kıl aldırmıyor,
Kibir’inden ölüyorsun.

Zirvesine çıkıp dağın,

Alnındaki yazı değil sıradan
Silebilen var mı kim silebilir
Bu günde can verdi cana yaradan
Yarına çıkar mı kim bilebilir

Dünyayı gözünde büyütme sakın

KİM DEMİŞ

Herkes gönül gönüle
Dön de etrafına bak
Bülbül âşıkken güle
Kim demiş sevmek yasak

Çekip giden vefasızı
Ara ara düşünürüm
Geçmez oldu kalpde sızı
Kara kara düşünürüm

Baharımı kış eyledi

Öyle güzel öyle mutlu yaşarken
Bir anda geldi ve hoşca kal dedi
Biz bu sevda ile dolup taşarken
Aramıza girdi bir kara kedi

Gğlen vözlerimden yaşlar süzüldü