Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bakışınla aşka davet
Ediyorsan benden evet
Yanıldıysam eğer şayet
Üzülürüm üzülürüm

Ben değilsem aklındaki

Ne olur hasrete takma bu kadar
Boynunu bükünce üzülüyorum
Ağlayıp canımı yakma bu kadar
Gözyaşı dökünce üzülüyorum

Hani tek aşkındım candım canında
Bensiz kurşunlara dizileceksin
Her sabah uyanıp beni yanında
Göremeyince çok üzüleceksin

Dilin hep anacak benim ismimi

Giderken ardına kaç kere baktın
Ayrılık yüküyle ezilmedin mi
Sen benim boynumu bükük bıraktın
Canın yanmadı mı üzülmedin mi

Hasretine alıştım artık canım yanmıyor,
Şimdi gözüm açıldı kolay kolay ezilmem,
Yemin etsem faydasız kimseler inanmıyor,
Varlığında gülmedim yokluğunda üzülmem.

Gündüzümü geceye katıp giden hayırsız,

Bir kere tenime değmedi tenin
Sımsıkı sarsaydın yar gider ayak
Son sözün elveda oldu ya senin
Çekip te vursaydın yar gider ayak

Umutlar besledim varsın diyerek

Kaşı gözü şöyle durdun
Yanağında bene yandım
Yemin ettim biliyorsun
Yanmam dedim gene yandım

Alamadım gözlerimi

YANARDAĞA DÖNERİM

Bakma duman dolduğuma
İçin için yanarım ben
Bakma sakin olduğuma
Yanardağa dönerim ben

YAĞMURA TUTULMUŞUM

Başımdan gitmez hüzün
Kanadı kırık kuşum
Aklımdan çıkmaz yüzün
Yağmura tutulmuşum

Biliyorsun ki sana delice sevdalıyım
Üç beş günlük gelip de gitmene alışırım
Pamuk ipliği değil zincirlerle bağlıyım
Sakın elveda deme yakana yapışırım

Canım ömrüm boyunca hep kalmanı istiyor