Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Deli kükrer bir aslandım,
Sen yağdıkça ben ıslandım,
Bir söz ile çok uslandım,
Delip gittin yaz yağmuru.

Sanki ders aldım birinden,

Sensizlik öyle zor öyle zahmetli
Aşıyorum sanma aşamıyorum
Bedenim sağ ama ruhum rahmetli
Yaşıyorum sanma yaşamıyorum

Hani seviyordun öyle demiştin

Bir sabah koynumdan çıkıp gittn ya
Yokluğun ömrüme bitmeyen zulüm
Hasreti üstüme yıkıp gittin ya
Bu İstanbul sensiz yaşanmaz gülüm

Gözlerimde yaşlar dilimde ismin

Sevdanın kahrını çekmek istemem
Bu yüzden üzülmem olmaz kederim
Ağlayıp gözyaşı dökmek istemem
Gönlümle baş başa yaşar giderim

Beklemem gideni dönecek diye

Yediğiniz her lokmada yetimlerin hakkı saklı
Allah'ın vaadi yakın halinize şaşarsınız
Böyle düzen olmaz beyler değiştirin siz bu aklı
Bu dünyanın ötesini düşünmeden yaşarsınız

YAŞATMADI Kİ


En büyük darbeyi aşkımdan yedim
Sevgisiyle sarıp kuşatmadı ki
Usandım elinden illallah dedim

Yıkıldı sevdana bütün inancım
Mutluluk beklerken taş attın bana
Yıllar geçti hala dinmedi sancım
Tarifsiz acılar yaşattın bana

Bendeki yaranın dermanı yokmuş

YASAK MI?

Varlığınla dolmuşum
Şimdi yokluğun hak mı?
Biraz mutlu olmuşum
Seni sevmek yasak mı?

YAŞAMADIM Kİ

Gönlüme hazanı getirdi hasret
Çile dağlarını aşamadım ki
Ömrümü tüketti bitirdi hasret

YAŞAMAK MI?

Hayallerimizi düşlerimizi
Çalanlara sordum bize hak mı bu
Sıka sıka döktük dişlerimizi
Sen bensiz ben sensiz yaşamak mı bu