Oyy DağLar…
Oy dağlar, omuzlarımda kışın karı,
Ben bu gurbetin en vefasız yarasıyım…
Anla; ben, sisin ardında kalmış bir yayla,
Yine sensizlikle savaşıyorum bu aralar.
Bazen göz yaşlarıyla süslüyorum geceleri
Bazende güzel rüyalar görüyorum
İçinde sen olan rüyalar......
Geceyi bile sana buluyorum
Kırılan Söz
Söz uçar derler, ama
yemin kalır,
Taşınır ruhun en
derin yerinde.
Adını anmaktan korktuğum, dudaklarımda titreyen bir hece,
Avuçlarımda sakladığım, uçup gitmesinden çekindiğim…
Zamanın durduğu o an, seni ilk gördüğüm yer ve an.
Gözlerimde donup kalan, silinmeyen en güzel kare…
Nefes Verenim
Nefes verenim, şimdi
hangi rüzgârdasın?
Hangi yokluk, hangi
bilinmez
Paha Biçilmez Sevdam…
Her insan bir değerdir, bir nefes, bir can,
Kendi aleminde biricik, eşsiz bir derman.
Fakat bazı ruhlar var ki, başka bir boyuttan,
Gittin...
Ardından ne kapılar kapandı,
Ne de rüzgâr sustu.
Sadece içimde bir ses,
Adını usanmadan fısıldadı.
Seni çok seviyorum,
bu bir sır değil,açık ve gerçek
Göğsümde atan her nefesin sebebi...
Ne zaman adını ansam, dünya durur.
Seni seviyorum
Sensin...
Kalemimin ucundan damlayan, yüreğime can veren sesim,
Nasıl başladığını bilmediğim, çözemediğim o derin bağım…
Tek bir kıvılcımla yüreğimi saran, dinmeyen bir aşk ateşi,
Beni yakan, içimde hiç sönmeyen bir sevda yangınısın…
Sessiz Akşam
Akşam iner usul usul dağların ardına,
Bir yalnızlık çöker yorgun hatırıma.
Rüzgâr eski şarkıları fısıldar bana,
Adını saklar suskun yıldızlar ardına.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!