Sedat Erdoğdu Şiirleri - Şair Sedat Erdoğdu

SENSİZ MEHTABA DALDIM

Yeni doğan güneşi, taşıyorken gözlerin
Benim başka ışığa, ihtiyacım yok canım
Uzaklaşınca benden, küçülüyor hayalin
Yıldızların altında, sensiz mehtaba daldım...

SENSİZ YAPAMIYORUM

Sözlerimden sadece, ben sorumluyum
Senin benden ayrılman, kendi sorunun
Çoktandır hiç huzur yok, aklım firari
Varlığın bir ödüldür, zulüm yokluğun…

SEN YANIMDA OLUNCA

Aşk ocağın üstünde, demlikte çaydır
Çok kaynarsa ne demi, ne tadı kalır...
Her insanın kırılma, noktası vardır
Kırılınca ne hatır, ne sabır kalır...

SESİNİ DUYAN OLUR

Ey gönül havalanma
Ansızın avcı vurur
Dağ üstü yuvalanma
Yel eser viran olur…

SESSİZCE

Gözlerinde durgun su, aynası var mehtapta
Sevdaya yol gösterir, ayak izin kumsalda
Feryadımın külünde, yeşerir siyah güller
Istırabım depreşir, hileli bu oyunda…

KURCALAMA

Hiçbir ağaç çiçeğini, terk edip gitmez
Dallarını terk edip de, giden çiçektir
Bakışların dili yoktur, yalan söylemez
Bilirsin ki gökkuşağı, tam yedi renktir…

Etrafımda ay döner, kaçıyor uykularım
Bu gece sen uyurken, bu evden gidiyorum
Zıt kutuplardayız, bunu çok geç anladım
Sana içten gönülden, mutluluk diliyorum...

İç sesimin volümü, duyulmuyor dışardan

SEVDA BURCU

Bakışların Everest, dudağın şark bülbülü
Tebessümün firarda, gönül kapın sürgülü
Varsın ipler gerilsin. aman nazar değmesin
Güneş sevda burcunda, asmaların büzgülü...

Bir türlü söz dinlemez, kural tanımaz gönlüm
İbresi yok sevdanın, öğrensin cümle âlem
En fazla beş dakika, nefesimi tutarım
Sevdiğini sonunda, haykıracak bu âdem…

SEVDAMIZI YAZAR KALEM

Deli gönül durmaz akar
Hasretinle bağrım yanar
Dört yanımda hatıralar
Düşündükçe kalem yazar…