Bir parça toprak
Baharsız mevsimler
Yağmurda evsizler
Tükenmiş çaresizlikler
Umutlar birer birer yok olmuş
Ben seni öyle gelip geçici
Bir heves olarak sevmedim
Unutayım
Ben seni denizdeki bitmeyen
Kayalıklara vuran
Dalgalar kadar sevdim
Nasıl sevdin dediler
Görmeden uzaktan sevdim
Gerçek sevgi görmeden
Sevmektir dokunmadan ellerini tutmadan
Saçlarını okşamadan
Nasıl sevdin dediler
Görmeden uzaktan sevdim
Gerçek sevgi görmeden sevmektir dokunmadan ellerini tutmadan
Saçlarını okşamadan gözlerine bakmadan
Bütün ruhunu ruhunda görmek ister seversin
VAR GİT KENDİ YOLUNA
Şimdi var git kendi yoluna
Sakın dönüp bakma ardına
İçinde pişmanlık varmı bilmiyorum
Amaa
Yalnız Adam
Yalnızlık tesiri vurdu gözlerime
Yolunu gözler dururum
lakin Aklım ve kalbim arasında
Gidip gelmekteyim
Gece bitti gün ağardı
Birden Bir Haykırış
Şimdi pekişir sevgiler
Her şey Tatlı Bir uyum içinde
Kollarım sen de
Rüyasız Bir geceden geliyorum
Götür beni bitmeyen baharına
Hep çocuk kalmak istiyorum
Kırık dökük bir ömrün
Sonbaharında
Okyanusun derinlerine daldım kuyuya Dalan Yusuf gibi Züleyha mı aradım
Kuyudan çıkıp mısır saraylarına vardım züleyha'ya bir ışık gibi yansıdım
Züleyha'nın kalbini aşk ateşi sardı Züleyha çaresiz kaldı Yusuf'a aşkını ilan etti Yusuf kuyudaki zamanları aklına geldi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!