Sahilde büyüdü, deniz kokan çocuk,
Kısık gözlerinde, derin bir yolculuk.
Topladı düşleri, gün maviye veda,
Umutlar ufukta, kaldı yalnız Seda.
Vardı gri ormana, gördü yüzler soluk,
Camlarda bir buğu, geceler hep soğuk.
Selam veren eller, her an sırta bıçak,
Gülüşler anlıktı, sanki birer kaçak.
Yalnızlık öğretti, sessizlik ki huzur,
Dalganın dilinde, yankılanır durur.
Artık biliyordu, kim gerçek kim yalan,
Mutluluğun adı, az ama öz insan.
Kayıt Tarihi : 26.04.2026 00:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!