9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Mümkün müydü ki zaten,
Hafızamın her zerresinde,
Hüznümün, bütün günümü zehirlemesi,
Zorunlu muydu?...
Sana sunmayı istiyordum,
Yaşayabileceğin tüm anıları,
Sana ithaf etmek, ne yüce olurdu, hayatımın her mısrasını,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta