“Kaçıncı uykusun kaldığım gece! ”
Gönlüme verdiğin, dinmez acıyla
Mutluluk ne yazık, uzun sürmedi
Uyandım ansızın, büyük acıyla
Dün akşam gözüme uyku girmedi
GÜLÜMSER
(G) Gül bahçesi olur, gülünce yüzün
(ü) Üzülme sen sakın, hep gül gülümser!
(L) Laleler kıskansın, güzel kokunu
' O gül kokulum! '
Ne kadar güzelsin ne kadar zarif
Gül yüzün mehtapta aya benziyor
Sözlerim yetersiz edemez tarif
Duruşun bir kısrak taya benziyor
“Suçlu sensin! ”
Bir heves değil ki, benim bu aşkım
Severken bıraktın, ben buna şaştım
Kapanmayan yaralar, kalbimde açtın
“Amel defterimde, sevap bırakmadı! ”
Yaşardım gönlümce, hem de sıradan
Kalbime derinden, aktı bir güzel!
Karşıma çıkardı, onu yaradan
Beynimde şimşekler, çaktı o güzel!
“Ve ardın sıra bakışların! ”
Sensiz kaldığım gecelerde
Bir rüzgâr vurur, penceremden içeri
Ürpertir karanlık, odamda beni
Ve bir mehtap ışığı belirir uzaklardan
“Neler yapmaz ki! ”
Kendini bir melek, peri sanır da
Özü kör olur o, gönül sevince
Hayatı tozpembe, görür tanır da
Aşk denen duyguyu, kalbe verince
'Bahtıma bir ışık, yak ta güleyim! '
Şimdi çok pişmanım, ayrıldığıma
Bir daha üzmek yok, bak söz bebeğim!
Beni mahkûm etme, yalnızlığıma
Geri dön ne olur, gel göz bebeğim!
“Dokuz canlı değilim! ”
Yıllar yılı aldandı, sevildi sandı yürek
Yarasalar toplandı, emdiler bu kanımı!
Bir gülüşe inanıp, hemen kandı bu yürek
Her canımsın diyene, vermek artık canımı!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!