“Oldu sevgilim! ”
Akar gözyaşlarım, delice dinmez
Acılar çekerim, kimseler bilmez
Kötüdür talihim, yüzüme gülmez
'Beni böyle üzer! ”
Gitti bir vefasız, yüreğe kandı
Aşkınla bir ömür, yandığım güzel
Beni acıların, içine saldı
“Çarelerim tükendi, çünkü hayat diken di!
Mutluluktan nasibim, olmadı bu dünyada
Her yüzüme gülene, kanıyorum çaresiz!
Hep kâbusa dönüyor, gördüğüm her rüyada
“Sen bana, ben hayata veda ederim! ”
Bir gün benden bıkıp, veda edersen
Beni yüreğimden, candan vurursun
O gün pişman olur, geri dönersen
“Senin o yokluğun! ”
Yalan diyordum yalan, inanmıyordum aşk’a
Demek hayat sevince, sevilince güzelmiş!
Şimdi hasretin ile, yanıyorum bambaşka!
Sensiz bomboş odam da, hayalinse gezermiş!
“Yokluğun beter! ”
Bıraktın ardından, işte eserin
Hasretle özlemle, yandığım yeter
Uzakta olsan da, kalbimde yerin
Mutluluk güneşim, varlığın yeter
'Nede güzel bakıyor! '
Seninle başlamıştı, bu sevda masalı
Ve ilk sana tutulmuştu, biçare yüreğim
Sevda ülkesinin, o gönül bağında
“Senden nefret ediyorum! ”
Ben çok gördüm inan, böyle kaçını
Kokoşsun anladık, tamam pekalâ!
Havalı yürüyüp, salla kıçını
Kendini beğenmiş, seni ukalâ!
“Unutul artık unutul! ”
Görmemen için bu, bitik halimi
Gözümde yaşları, kurutmam lazım!
Sen gibi vefasız, olan zalimi
Ne yapıp ne edip, unutmam lazım!
Söyleyin onunda kalbine insin
Söyleyin en büyük gerçeği bilsin!
Çektirdi yıllarca, bana kahrını
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!