Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Belli değil mi? son durak
Bu ne hırs, bu ne arzu, istek
Gitmek vaktidir bu diyardan
Açar her yerde gözü yaşlı nalan
Dönüş yok ne kadar ağlasan.
Herkes dönüşün olmadığını bilebilse bu hengamenge de olmazdı. Seçimlerde de taraf olmazdık.
Yüreğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun.
Selam ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta