sebebsin karanlıkta yaşıyorum
sebepsin
gündüz nedir bilmiyorum
sebepsin gözyaşım çağlayan oldu ben boğuldum
sebepsin usulca akan bir ırmak sesindeki huzur nedir bilmiyorum
sebepsin hasretine afili gülüşüne hapsoldum özgürlük nedir bilmiyorum sebebsin dilim tutuldu konuşmaz oldum
sebepsin dilim kalemim oldu aşık oldum ozan oldum
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta