Üstüme gökyüzünü şarap diye çektim
Kimse sarhoşluğumu aymadı
Yalnızlık sokağında bıçaklandım
Kimse kanımı saymadı
Şimdi ben kan revan geçiyorsam evinin önünden
Gökyüzünün suçudur
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta