''Siz ne gördünüz ki! Bizim zamanımızda... '' diyordu hep derdimi açtığım o hafif ıslak biraz da yılların bıraktığı izlerle süslenmiş o yüzler.
Belki onun gibi yaşamadım, belki de onların gibi hasret duymadım ben akşamın sabahına.
Ama hep bekledim.
Hani dudaklarındam dökülmeden derdimi gözlerimden okuyacak, beni daha fazla yormadan usulca gelip bütün dünyamı güzelleştirecek o şefkatli eli.
Bekledim, Bekledim!
Aşk dediler.
Sevgi dediler.
Bugün yüzünde bir başka güzellik var senin,
bugün dudağında başka bir tad var,
boyunda başka bir yücelik.
Bugün kırmızı gülün bir başka daldan.
Ayın gökyüzüne bugün sığmamış.
Devamını Oku
bugün dudağında başka bir tad var,
boyunda başka bir yücelik.
Bugün kırmızı gülün bir başka daldan.
Ayın gökyüzüne bugün sığmamış.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta