Çok ötelerden gelen bu sızı ne kadar da tanıdık.
Herşey gibi çocukluğum geliyor aklıma yüzüne baktıkça,
ve yabanıl ellerim dolaşırken kentli saçlarında,
ağlaman ve ağlamam sebebsiz uzaktaki yarim...
Korkunç bir dönüşüm yaşıyorum bütün iliklerimde,
belki haberin yok yaşadıklarımdan,
ama her saatimi sıyırırken gününden,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta