Anne yolculuk dedin ve içimi kanattın tertemiz ellerinle,
ırmaklara adamıştın bütün çocuklarını biliyorum,
kendine ait olan bu korkunç boşluğu paylaşayım istedim,
güvenmedin ya da dayanamadın çocukluğuma....
Sürükleniyorum yedi gün yirmi dört saat,
kaybolan çocukluğumu yeni baştan yaşamak için.
Erken büyüttün beni acılarla farkındayım,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta