yorgunum sebastian
gönlümün perdelerini ört
sar acıları loş odaların ışığına
su dalgası düşüncenin kolları
seyrine çekiyor suskunluğu
mümkünse sesini kıs aklımın
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




yorgunum sebastian /
gönlümün perdelerini ört ! /
ŞİİR seyrine çekiyor suskunluğu..
:)
Yusufçuk'un cevabını yazarken şiir hakkındaki kendi yorumumu yazmayı unutmuşum :)) İnsanlık hali işte.. Her zaman herşeyi yerinde ve zamanında ifa etmek mümkün olamayabiliyor.. :)
Pekçok Şiirinizde olduğu gibi, bu şiirinizde de içsel sesiniz sizin adınıza dizeleri döktürmüş.. Yada, denilebilir ki 'içsel fotoğrafi/ler'in betimlenişinde takdire şayan başarınız, biz okurlarınıza hem okuma hazzı tattırıyor, hem imrendiriyor, hemde düşündürüyor.. :)
Her şiirde bunları başarmak, kolay olmasa gerek.// TEBRİKLER.
YÜREĞİNİZE SAĞLIK./ saygı ve selam ile.
not: 'Kimi söylemde tahir, kimi eylemde.. :)
____ 'Kimi söylemde mahir, kimi eylemde.. :)
* 'Sebastian : Sebasç(ı)n' ..... :)
Yusufçuk dedi ki; Yeni 'Olric'vakası yada yeni sosyal fenomen(iç/sel sesin tercümanı) 'Sebastian'la şöyleşinizdeki 'her gün bakışlara çizilen mutluluk resimleri' umut ışığının ta kendisidir'.. (dedi).. :)
Soralım bakalım 'yusufçuklara…'..!
(Ne diyecekler?) :)
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta