Nazlı akan sularına,düşmüş sazların gölgesi.
Sazların sesinde solmuş,geçen günün öfkesi.
Zamanın hasırı olmuş gibi,aşıklarının sevgisi.
Dinlendikçe gölgende yalvarmış,yıllardan beri.
Nice fırtınalar gördün kim bilir,kışın donarken.
Kavrulmuş hep yaprakları,güneşten yanarken.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta