Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Merhaba sevgili dost;
Özledim vallahi... Nerelerdesin?
Ben, bilgisayarımın azizliği yüzünden uzun süre sizlerden ayrı kaldım. Şimdi iyi...
Şiirinizi severek ve keyif alarak okudum.
Anlamıyla, duygusuyla tam OZANCA...
Tam Puan + Ant.
Selam ve sevgilerimle....
Nafi Çelik
yüreğiniz hep coşkun sular gibi çağlasın yüreğimle alkışlıyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta