Senin sağında
Benim solumda
Kırmızı bir ceket
İktisaptan önce tahsislenen bu aşkın sonu
Felaket
Senin için sonsuz sevgi
Ben bir yalancıyım
Koymayalım adını
Sadece bir tohum
Kırarsa toprağı
Yeşerirse bir gün
Haykıralım istediğini
Sıkıldı şiirler gülden
Severdi bülbüller gönülden
Tuhaf olandı Akdeniz
Belki yaradılıştan
Belki de toprağının sürülmemiş olmasından
Nereye baksam seni görmüyorum
Biliyor musun? Neden?
Aşk bir anlık yanılsama
Ben yanılmak istemiyorum
Gerçeği görmek
Sadece sana baktığımda
Dumanını İlk Çağ'dan aldım
Bir soylu gibi hissettim
Utandım
Halimden utandım
Sahi bir soylu utanır mı?
Utanmaz Orta Çağ'da
Bir odada oturuyorum
Bir oda ki halimi düşünüyor
Televizyonda bir radyo
Radyodaki klasik müziği dinliyorum
Amacım bir şiir dökmek kâğıda
Tıpkı kalıp ustası gibi
Solumda bir köpek
Aç be aç
Yalanıyor çaresiz
Tıpkı onun gibi insanlık
Yaşıyor çaresiz
İnsan tok
Bazen ceylan bazen kartal bakışların
Sıkıyor kalbimi, gitmiyor beynime kan
Sıkılan kalbim, ihanet edercesine itaat ediyor bakışlarına
Elbet geri dönecek zilyetlikten benim olan
Ve tekrar çalışacak beynim
Unutacak seni




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!