Cebimde buruşmuş bir mendil gibi,
Dünden kalma bir nezaketim var.
Öyle büyük laflar etmeyeceğim,
Ne göğe merdiven dayayacağım,
Ne de denizleri ikiye böleceğim.
Simitini martılarla paylaşan çocuğa,
Maaşını hesaplayan memura,
Yokuşu ağır ağır çıkan yaşlı adama,
Saygılarımı iletirim.
Çünkü hayat,
Öyle destanlık bir şey değil.
Bazen bir dolmuşta ayakta gitmektir,
Bazen de eve varınca,
Anahtarın kapıyı,
İlk seferde açmasıdır.
Ben büyük kahramanlıklar bilmem.
Ama bilirim ki,
Birine buyurun demek.
Bir savaşı kazanmaktan,
Daha zordur kimi gün.
O yüzden,
Ciddiyetimi cebime koyup,
Elimi hafifçe kaldırarak,
Dünyaya saygılar sunarım.
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 22:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!