Bir defterdi ömrüm,
İlk sayfayı annemin araladığı ve karalamaya başladığı
Yapraklarını çevirirken üstüne titrerdi
Kırışmamalıydı ve kimse kötü yazı yazmamalıydı
Bir süre sonra kendim yazmaya başlayacaktım
Ve hiç silgiye ihtiyacım olmamalıydı.
Bu defter başkaydı, yazılan yazılar silinmez karalanan sayfalar koparılamazdı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta