Saydam Fosil Şiiri - Osman Akçay

Saydam Fosil

Prizmanın onuncu yüzünde kum saatinin boş rüyası
Yankının sisinde karanlık çözülüyor
Betonun çelik çürümesi genetik bir aldanış
Üç boyutlu hayalet, peçete gibi buruşup dağılıyor

Sarkan kablo tümcemin öznesi değil
Çelik yaylı kemanın iniltisiyle kazınmış iskelet
Titreşimler matrisinde dakikanın omzunda tırnak izleri
Her soluk kendi kuyusuna yuvarlanan topaç

Gecenin karanlığına haykıran yarım dövmeler
Yitik koordinatlardaki yokluğun iz düşümü
Kimlik mühürlü zarfta saklanır
Damga yalanın haritasını sırtında taşır

Suyun hafızası cam kuyuda boğulur
Algoritmaların sahte ufuklarında yutulur
Tuzlu buharın etkisiyle çatlayan aynalar
Her kırılma gördüğümüzü altüst eder

Geride kalan nedir? Boşlukta asılı bir toz tanesi mi?
Ya da ismi konmamış bir frekans mı?
İnsan, spiralin kenarında bekler
Hatırlamayı yitiren saydam bir fosil

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)