Tek başıma koruluğa, dere vadisine
İniyorsam biri sanmayın kaba ve haşin;
Gidiyorum ben ormanın efendisine
Sözlerini alıp insanlara getirmek için.
Kollarımı kavuşturmam yüzünden,
Dere kenarında, tembellikle suçlamayın beni;
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Gönül dostu kutlarım. Güzel anlatım. Duygulu. Gönlünüze sağlık. Selamlar...
İnsan yaşantısını anlatan şiir.Zevkle okudum. Felsefe, mantık, akıl iç şiçe... saygılarımla.
Bilgece bir üslup...şiirden hissettiğim..
'fikir, fikir, fikir...' Fikirler;cebirle, yıldırmayla, baskıyla asla yok edilemez! Belki,'edilir gibi' olur ama 'daha sonra' gürleşmiş olarak 'fışkırır...' Ne diyor ozan:' fikir yüklü.' Dünyada silahların ve bilgisizliğin' değil, 'fikirlerin ve bilgeliğin savaştığı' günler 'umut ve dileğimle...' Saygı ve sevgilerimle.Dostlukla, dostça. (MŞ).
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta