Tek başıma koruluğa, dere vadisine
İniyorsam biri sanmayın kaba ve haşin;
Gidiyorum ben ormanın efendisine
Sözlerini alıp insanlara getirmek için.
Kollarımı kavuşturmam yüzünden,
Dere kenarında, tembellikle suçlamayın beni;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Gönül dostu kutlarım. Güzel anlatım. Duygulu. Gönlünüze sağlık. Selamlar...
İnsan yaşantısını anlatan şiir.Zevkle okudum. Felsefe, mantık, akıl iç şiçe... saygılarımla.
Bilgece bir üslup...şiirden hissettiğim..
'fikir, fikir, fikir...' Fikirler;cebirle, yıldırmayla, baskıyla asla yok edilemez! Belki,'edilir gibi' olur ama 'daha sonra' gürleşmiş olarak 'fışkırır...' Ne diyor ozan:' fikir yüklü.' Dünyada silahların ve bilgisizliğin' değil, 'fikirlerin ve bilgeliğin savaştığı' günler 'umut ve dileğimle...' Saygı ve sevgilerimle.Dostlukla, dostça. (MŞ).
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta