Şavşat Şiiri - Vezir Pehlevan

Bir yanı sahra'dır, bir yanı orman
Memleket uğruna vermiştir kurban
Mustafa Kemal'den almıştır ferman
Türk evladı Türk'tür soyu Şavşat'ın.

Milleti çağdaştır, yiğittir-merttir
Yazları ılıman, kışları serttir
Köyleri boşaldı, gurbeti derttir
Batıya yöneldi kulu Şavşat'ın.

Tarihler anlatır, Satlel kalesi
Mimari eserdir kemer köprüsü
Gençlere sevdadır efkâr tepesi
Bülbülü çağlatır gülü Şavşat'ın.

Beyaza bürünür karlar yağınca
Dereler çağlar ilk bahar gelince
Sahara yayla da, festival olunca
Dillere destandır toyu Şavşat'ın.

Yazları şenlenir, yaylalar-köyler
Soğuktur suları, yokuştur yollar
Sulh içinde yaşar, sağ ile sollar
Hür medeniyettir yolu Şavşat'ın.

Yoncalı'da vardır, Şavul tepesi
Dertlere devadır, Çermik deresi
Meyvesi doğaldır, yoktur serası
Dertliye can verir balı Şavşat'ın.

Milâd-ı bilinmez, çoktur öyküsü
Cennet-i andırır, yeşil örtüsü
Hasretle söylenir gurbet türküsü
Barıştır-sevgidir Dili Şavşat'ın.

Remzi Coşarıyı dinle sözünden
Aşık Karanın ders al özünden
Usta Yanarinin feyz al sazından
Ozanı-yazarı Dolu Şavşat'ın.

Kurtuluş gününde köyler birleşir
Çalar davul zurna, meydan gürleşir
Pehlivanlar, kispet giyer güreşir
Yiğit'tir-koçak'tır beyi Şavşat'ın.

Kul Vezir, sılayı düşündü yazdı
Bütün sırlarını , maziye kazdı
Hasretin ateşi, depreşti azdı
Cevherdir toprağı-Taşı Şavşat'ın
Ölüye can verir AŞI Şavşat'ın
------VEZİR PEHLEVAN-------