İçim okyanus kaynar, içim usulca kanımı kaynar
Ben en çok bakışlarında eğerim başımı
İçimden susuz bir göçebe sana bakar
Avuçlarımda yaralı kuşlar taşımayı senden öğrenmiş-tim
Tam sana dokunacakken, omzuna yüzümü dayamak
bir yaraya kabuk olmayı kabullenmek gibiydi
Ayaklarının altında o son sığınak olmak
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta