Bazen insan bile isteye kaybeder hayata karşı kurduğu savaşını.
Çünkü yorulmuştur, hayata karşı dimdik durup savaşmaktan.
Canı acımıştır;
Savaşırken yanında kimsenin olmamasından, yanlız olmaktan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık güzel duygular içten ve sıcak
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta