Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
YAŞAMI BİR SONRAKİ HAMLEYİ DÜŞÜNÜP OYNAMAMIZ GEREKEN BİR SATRANCA BENZETMEKTENSE BAZEN IRMAĞIN AKINTISINA BIRAKIP AKMAK YAŞAMI DAHA ÇEKİLESİ KILABİLİR. SEVGİLERİMLE
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta