Leblebi Demeden Le Deyip Atlar,
Sazan Gibi Atlar Bir Anda Patlar,
Kimseyi İstemez Görünce Çatlar,
Kendini Bir Şey Sanar Şaşkın Budala.
Unuttunmu Yoktur Kefinin Cebi,
Böylelere Derler Zıkkımın Dibi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta