Yine yıldızsız, suskun, yine solgun geceler
Bir parkta yapayalnız şimdi içim üşüyor
Tek suçlu benim şimdi, kalbim bunu heceler.
Uykusuzum yorgunum başım öne düşüyor
Çare diye tutarım elimdeki dalları
Sırtımda taşıyorum tükenmeyen yılları
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta