Büyük özlemim vardı,dinmeyen acı bir dert.
Can evimden kavradı,amansız hain namert.
Sırtımda hasret yükü,dağa yokuşa vurdu.
Hayat sandım ki o an,hemen sarsılıp durdu.
Ne gördüm ki dünyada; yokluk,fakirlik başta.
Sadece saf su vardı,pişirilmeyen aşta.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
