iyi bak kendine
ellerinin yüzümdeki hatırası siliniyor
anlıyorum gittiğini
iyi bak kendine
gözlerinde şimdi uzak
bir yerde
batan güneş
burda doğarken
(anlıyorum)
koca bir dünyaya sığamadık seninle
neden taştık dağlara denizlere
belki bir gün yıkılırsa dünya
kavuşmak mümkün olur o halde
iyi bak kendine
ruhuma yara izlerim
geri dönerken
anlıyorum gittiğini
ama canın da yansın
gittiğin o yerde
(umarım)
hep beni ararsın
koca bir dünyaya sığamadık seninle
neden taştık dağlara denizlere
belki bir gün yaılırsa gökyüzü
kavuşmak mümkün olur o halde
sevmediğimi nasıl
sanırsın
artık kocaman bir
yarasın
Kayıt Tarihi : 2.06.2026 22:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!