Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sarılmayı bilirim çocukluğuma,
Bir çok defa sarılmışım İstanbulum'a
Ahh istanbul. Kardeşim şiiri okurken çok uzak yıllara çocukluğuma indim.. Yüreğine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta