Sarı ve Mavi Şiiri - Cüneyt Güzeliş

Sararan buğdaylar gibi geçti yaz;
İşte geldi sonbahar.

İnanın dostlar, bakmayın bulutlara bu bambaşka bir bahar;
İçinde ne umutlar var.

Kalbim düvende kıyıldı;
Ayrıldım tohumlarımdan samana, onlar da değirmenin yoluna.

O nasıl bir sarıydı anlatamam;
Ömrüm güneşte hep onu aradı.

Ah o çocukluğum böyle geldi gözümün önüne;
Yıllar sonra sarı döndü maviye, kalbim de denizin esintisine.

Yaşamak bu, dedim kendimce;
Hep direndim sert esen karayele, herkes gülsün istedim meltemle.

Yıllar aktı böylece;
Sarı ve mavi kaldı geriye.