Sarı Kamış Şehitlerine
Diyarbakır’ın bağrında bir vaha,
Sarı Kamış, incecik bir sırat.
Sular çekilmiş, toprak yara,
Göğe yükselir sessiz bir berat.
Gece karanlık, ay doğmamış,
Yıldızlar bile ürpermiş sessizce.
Bir avuç imanla donanmış,
Durmuşlar ölüme gülümseyerek, nice.
Tüfek sesi yok, top gürültüsü,
Sadece rüzgar ağıt yakar kamışta.
Bir duruş vardır, zamansız ve ölçüsüz,
Vatan uğruna kanatılmış her başışta.
Ey ince boyunlu, sarı kamış!
Sen ki şehitlerle kardeş boy vermiş.
Düşman geçse de kırılıp kalmış,
Sizinle dirilmiş bu toprak, bu ateş.
Unutulur mu alnına yazılan yazı?
Bir dua yükselir her sabah vakti.
Sarı Kamış, adın bir destanın başı,
Şehit kanıyla sulanmış en pak topraktı.
Ömer Tural
Moderatöre Bildir 5.46.1.44 (?)
Kayıt Tarihi : 17.05.2026 22:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!