Sarı Çiçek Şiiri - Sedat Cankılıc

Kalbini çıkarıp köküyle gömsen bile
Yatarmış analar da çiçek gibi toprağa
Merhamet sızdıran yürekten şefkat akar
Merhem etsen hasreti sürmez belki acılar

Oğul verir analar bi başına kalarak
Geçtim ayak altından cennetin firâkına
Her yürekte bi mezar, gömer insan kendini
Sorsan sarı çiçeğe mezar taşın var mıdır?
Tuğla yanmaz ateşte, kerbela yüreklerde
Öksüz demeyin bana, annem benim topraktır...

Anne serçe kaçıyor acı denen ormandan
Anne serçe konuyor huzur denen ummana
Gamlı kerpiç evlerin nemli duvarlarına yaslandık ve ağladık
Yaslandık ve yaşlandık
Ürpermiş alınların beyaz katlı kaşları
Ocak söndü, biz kimseden ciğerini almayız , ala mayıs

Kalbini çıkarıp köküyle gömsen bile
Yatarmış analar da çiçek gibi toprağa
Her yürekte bi mezar, mezarda anam yatar
Öksüz demeyin bana, benim annem topraktır