Eskiden etrafı çok sesli sanırdım.
Şimdi o gürültü kayboldu, etraf sessiz.
O zaman anladım ki
Asıl gürültü buymuş.
Sessizlik büyüdükçe içimde,
Unuttum sandığım şeyler dönüyor.
Zaman alıp gitse de,
Bazıları kalıyor.
Ateşi geleceği aydınlatan,
Sıcaklığında huzur bulduğum,
Bir ömür sessizce çalışan
Emekçiler geliyor aklıma.
Ve ben,
Eksilen her şeyin sesini duyuyorum.
Anılarımın kayboluşunu izliyorum.
Boşluğa bakıyorum.
Bilin ki, sizi daima özlüyorum.
Kayıt Tarihi : 14.06.2026 06:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!